Besluiteloze overheden hebben ervoor gezorgd dat de kosten van PFAS inmiddels de pan uit rijzen. Alleen al de jaarlijkse gezondheidskosten van vier soorten PFAS bedragen in Europa inmiddels 40 miljard euro per jaar. En daar komt jaarlijks nog eens 4 miljard aan saneringskosten bovenop.
Onderzoek maatschappelijke kosten PFAS
Dat blijkt uit een onderzoek dat de Europese Commissie heeft laten uitvoeren naar de maatschappelijke kosten van de enorme vervuiling met PFAS. PFAS (per- en polyfluoralkylstoffen) zijn chemische stoffen die bijna niet afbreken in het milieu. Ze hopen zich op in mensen, dieren en de natuur.
In het onderzoek zijn vier mogelijke situaties onderzocht:
1. Doorgaan zoals nu (business as usual – BAU).
2. Volledig voldoen aan de Drinkwaterrichtlijn (DWD).
3. Volledig voldoen aan de milieukwaliteitsnormen (EQS).
4. Een totaalverbod op de productie en het gebruik van PFAS.
Voor de periode 2024–2050 is berekend hoeveel PFAS er wordt uitgestoten, hoeveel er in het milieu terechtkomt en hoeveel mensen eraan worden blootgesteld. Dit is gedaan voor verschillende leeftijdsgroepen. Daarna zijn de gevolgen voor de gezondheid berekend en omgerekend naar geld. Ook zijn de kosten geschat voor het schoonmaken van vervuilde grond en water. De mogelijke schade aan ecosysteemdiensten, zoals schoon drinkwater en vruchtbare bodem, is kwalitatief beoordeeld.
Jaarlijkse kosten inmiddels 40 miljard per jaar
In 2024 worden de jaarlijkse gezondheidskosten door blootstelling aan PFOA, PFOS, PFHxS en PFNA (stoffen waar genoeg onderzoek naar is gedaan) geschat op 39,5 miljard euro per jaar. De onzekerheidsmarge ligt tussen 0,005 en 600,5 miljard euro. De jaarlijkse kosten voor waterzuivering en bodemsanering worden geschat op 3,8 miljard euro, met een marge tussen 0,002 en 24,2 miljard euro.
In scenario 1 (BAU) en scenario 2 (DWD) dalen de totale meetbare kosten langzaam in de onderzochte periode. Dit komt vooral doordat de gezondheidskosten van oude (historische) PFAS-vervuiling afnemen. Tegelijk stijgen de kosten voor waterzuivering, bodemsanering en schade aan ecosysteemdiensten.
In scenario 3 (EQS) verdwijnen de gezondheidskosten tegen 2040. Wel zijn er dan jaarlijks tientallen miljarden euro’s nodig voor de zuivering van afvalwater.
In scenario 4 (een totaalverbod) verdwijnen de gezondheidskosten van oude PFAS-vervuiling in de jaren 2040. Ook nemen de saneringskosten af. De schade aan ecosysteemdiensten daalt in scenario 3 en 4 eveneens.
De herziene Europese richtlijn Stedelijk Afvalwater zet de waterwereld in een hogere versnelling. De richtlijn, die uiterlijk op 31 juli 2027 in Nederlandse wetgeving moet zijn verankerd, scherpt de eisen aan het effluent van rwzi’s flink aan.
Water en bodem zijn in de praktijk nauwelijks sturend bij de keuze van de plaats waar woningbouw plaatsvindt; hooguit bij hoe een gebied vervolgens wordt ingericht. De locatiekeuze voor woningbouw wordt nog steeds bepaald door factoren als grondeigendom, gemeentegrenzen en bereikbaarheid. Nederland blijft dus bouwen waar het bestuurlijk of financieel uitkomt, en passen daarna het watersysteem aan — vaak tegen hoge kosten en met groeiende risico’s.
In de regio Alblasserwaard-Vijfheerenlanden werken waterschap Rivierenland, de provincies Zuid-Holland en Utrecht en de gemeenten in het gebied samen aan een sterker en groener landschap. Daarom ondertekenen zij het Inrichtingsconvenant.
Kiezers bedankt voor jullie stemmen tijdens de waterschapsverkiezingen op 15 maart 2023. Nu is het tijd om de volgende stap te nemen.
Geef de natuur een stem. Word lid!Deze website maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikersbeleving. Lees onze cookieverklaring
