De herziene Europese richtlijn Stedelijk Afvalwater zet de waterwereld in een hogere versnelling. De richtlijn, die uiterlijk op 31 juli 2027 in Nederlandse wetgeving moet zijn verankerd, scherpt de eisen aan het effluent van rwzi’s flink aan.
Vierde zuiveringstrap wordt verplicht
Naast extra verwijdering van stikstof en fosfor komt er een structurele opgave bij: de aanleg van een zogeheten vierde zuiveringstrap. Die extra stap is specifiek bedoeld om hardnekkige microverontreinigingen uit het water te halen. Dat is geen luxe: een deel van deze stoffen glipt nu nog door de bestaande zuiveringsstappen heen en belandt in rivieren, meren en uiteindelijk soms weer in onze drinkwaterbronnen.
Op grote installaties (meer dan 150.000 inwonerequivalenten) wordt het verplicht zo’n vierde trap te bouwen. Maar daar blijft het niet bij. Uiterlijk eind 2030 moeten lidstaten risicogebieden aanwijzen waar microverontreinigingen een gevaar vormen voor mens of milieu. Ook kleinere rwzi’s die lozen op water in die gebieden krijgen dan met de verplichting te maken. Omdat Nederland intensief gebruikmaakt van zijn oppervlaktewater — voor natuur, recreatie én drinkwaterwinning — is de verwachting dat een aanzienlijk deel van de zuiveringen uiteindelijk moet worden aangepast.
Beheerplannen voor middelgrote agglomeraties
Ook het rioolstelsel zelf krijgt meer aandacht. Hoewel riooloverstorten landelijk gezien een relatief kleine bijdrage leveren aan de totale vervuilingslast, kunnen ze lokaal flinke schade veroorzaken — zeker bij hevige regen, die door klimaatverandering vaker voorkomt. Daarom moeten ‘middelgrote agglomeraties’, waar overstorten een risico vormen, geïntegreerde beheerplannen opstellen. Daarin komt niet alleen techniek aan bod, maar ook slim waterbeheer: vasthouden, bergen en gescheiden afvoeren van schoon en vuil water.
Bron foto: Unie van Waterschappen
Water en bodem zijn in de praktijk nauwelijks sturend bij de keuze van de plaats waar woningbouw plaatsvindt; hooguit bij hoe een gebied vervolgens wordt ingericht. De locatiekeuze voor woningbouw wordt nog steeds bepaald door factoren als grondeigendom, gemeentegrenzen en bereikbaarheid. Nederland blijft dus bouwen waar het bestuurlijk of financieel uitkomt, en passen daarna het watersysteem aan — vaak tegen hoge kosten en met groeiende risico’s.
In de regio Alblasserwaard-Vijfheerenlanden werken waterschap Rivierenland, de provincies Zuid-Holland en Utrecht en de gemeenten in het gebied samen aan een sterker en groener landschap. Daarom ondertekenen zij het Inrichtingsconvenant.
Een eerdere toezegging van de heemraad om te onderzoeken welke duurzaamheidscriteria een belangrijkere rol kunnen spelen in pachtcontracten, resulteerde in een teleurstellende memo.
Kiezers bedankt voor jullie stemmen tijdens de waterschapsverkiezingen op 15 maart 2023. Nu is het tijd om de volgende stap te nemen.
Geef de natuur een stem. Word lid!Deze website maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikersbeleving. Lees onze cookieverklaring
