Water en bodem zijn in de praktijk nauwelijks sturend bij de keuze van de plaats waar woningbouw plaatsvindt; hooguit bij hoe een gebied vervolgens wordt ingericht. De locatiekeuze voor woningbouw wordt nog steeds bepaald door factoren als grondeigendom, gemeentegrenzen en bereikbaarheid. Nederland blijft dus bouwen waar het bestuurlijk of financieel uitkomt, en passen daarna het watersysteem aan — vaak tegen hoge kosten en met groeiende risico’s.
Water en bodem 'richtinggevend'
Dat blijkt uit onderzoek dat in opdracht van de ministeries van Infrastructuur en Waterstaat en Volkshuisvesting en Ruimtelijke Ordening is uitgevoerd. Van de nationale overheid hoeven we waarschijnlijk niet zo veel te verwachten. Weliswaar staat in het Coalitieakkoord van D66, VVD en CDA dat water en bodem ‘richtinggevend’ moeten worden; dat is winst ten opzichte van het kabinet-Schoof waar het nog was ‘rekening houden’ met water en bodem. Maar de Tweede Kamer stemde onlangs nog in grote meerderheid tegen het echt ‘sturend’ maken van water en bodem.
Decentraal heeft sleutel in handen
Gelukkig geeft het onderzoek ook aan hoe het beter kan. De sleutel ligt bij decentrale overheden. Als waterschappen en gemeenten vroeg in beeld brengen wat een locatie vraagt aan water- en bodemmaatregelen, weten ontwikkelaars waar ze aan toe zijn. Meer duidelijkheid aan de voorkant betekent minder verrassingen, minder vertraging en minder risico’s later. Dat helpt niet alleen het watersysteem, maar óók de woningbouw. Slim combineren van werkzaamheden en investeringen naar voren halen, voorkomt dat we over tien of twintig jaar opnieuw moeten ingrijpen.
Water Natuurlijk kan zich hier goed in vinden. Water en bodem zijn geen randvoorwaarden achteraf, maar het fundament van ruimtelijke keuzes. Dat die basis bij sommige woningbouwlocaties zo weinig doorslaggevend is geweest, is precies waarom we nu tegen de grenzen aanlopen.
In de regio Alblasserwaard-Vijfheerenlanden werken waterschap Rivierenland, de provincies Zuid-Holland en Utrecht en de gemeenten in het gebied samen aan een sterker en groener landschap. Daarom ondertekenen zij het Inrichtingsconvenant.
Een eerdere toezegging van de heemraad om te onderzoeken welke duurzaamheidscriteria een belangrijkere rol kunnen spelen in pachtcontracten, resulteerde in een teleurstellende memo.
De laatste drie jaar is een grote stijging te zien in te afzet van PFAS-pesticiden (tot 67 procent toename in 2023). Het toegenomen gebruik van deze middelen in de Nederlandse land- en tuinbouw is zorgwekkend, zeker omdat de totale hoeveelheid gebruikte bestrijdingsmiddelen juist afneemt.
Kiezers bedankt voor jullie stemmen tijdens de waterschapsverkiezingen op 15 maart 2023. Nu is het tijd om de volgende stap te nemen.
Geef de natuur een stem. Word lid!Deze website maakt gebruik van cookies voor een optimale gebruikersbeleving. Lees onze cookieverklaring
