Water afvoeren nog steeds op één!

We moeten water vasthouden. Bij het waterschap Hollandse Delta denkt men daar anders over. We moeten water afvoeren, stelt de verantwoordelijk heemraad.

We weten het al heel lang. De wetenschap kwam tijdig met waarschuwingen. Klimaatverandering vraagt een ander waterbeleid. Water heeft meer ruimte nodig en het watersysteem moet ingericht worden volgens een drietrapsstrategie. 

1. Allereerst: water vasthouden.
2. Als er teveel neerslag is, worden waterschappen geacht om bergingsgebieden te maken waar het water tijdelijk opgeslagen kan worden.
3. En pas in laatste instantie worden de gemalen aangezet en pompen we het water weg. Dat is aan het begin van deze eeuw ook vastgelegd in een Nationaal Bestuursakkoord Water. De waterschappen namen de verplichting op zich om dat in 2015 gerealiseerd te hebben.

Op de Zuid-Hollandse eilanden heeft het waterschap die verplichting altijd genegeerd en de provincie vond het prima. Het watersysteem is gebouwd en wordt beheerd op het transport van water. Bij teveel neerslag zo snel mogelijk afvoeren, en in droge tijden aanvoeren vanuit de rivieren. En zelfs daarvoor blijkt het systeem nu te krap. Heemraad Piet van der Eijk van de waterschapspartij Hollandse Delta, voorheen van de BBB, meldt dat via Rijnmond Nieuws. Indirect weliswaar, hij ziet niet als oorzaak dat het waterschap in het verleden in gebreke is gebleven om het watersysteem geschikt te maken voor de 21e eeuw. De heemraad wijst naar de aangescherpte natuurwetgeving.

De dramatische teloorgang van de biodiversiteit in ons land heeft tot gevolg dat het maaibeleid van overheden, zoals het waterschap, moet worden aangepast. Plantengroei en het daarvan afhankelijke dierenleven moeten een kans krijgen. En dat betekent problemen voor het waterschap. De heemraad stelt dat hij zich wel aan de wet wil houden, maar dat de afvoer van water prioriteit heeft. We zijn geen “natuurschap”, aldus heemraad Van der Eijk. Hier past toch wel een vette kanttekening. De wettelijke taak van het waterschap betreft ook de biologische waterkwaliteit. Dat betekent de zorg voor de natuur in duizenden kilometers watergangen. Je kan het waterschap dus een aquatisch natuurbeheerder noemen, zelfs in natuurgebieden. Dat het waterschap daarin faalt is een ander verhaal. Ecologisch beheer van watergangen is ook onderdeel van het groenbeleid van ons waterschap, en nu dus een wettelijke verplichting. Niet nakomen is een misdrijf volgens de Omgevingswet.

Joost Kievit MSc