De andere kant van regiobestuurslid Anja van Berckel: Een nieuwe horizon

Terwijl ik deze column schrijf, zit ik aan een tafeltje buiten in de zwoele avondzon. Ik ben op vakantie op Sardinië. Even geen werkzaamheden voor het Water Natuurlijk regiobestuur  en mijn portefeuille Communicatie en campagne. Het werk thuis gaat overigens gewoon door: mijn collega-bestuursleden pakken in deze periode dapper door. Er staan oriënterende gesprekken gepland over het verder vorm geven dan de Samenvoeging van Aanduidingen met PRO, D66 en Volt. Met elkaar bespreken ze het verkiezingsreglement en de profielen voor de kandidatencommissie en het regionale verkiezingsplan. 

Ook bespreken ze de uitnodiging om leden te enthousiasmeren voor de programma- en kandidatencommissie.

Misschien denkt u nu bij het lezen: wat heerlijk dat Anja al op vakantie is, maar wat moet ik met die wetenschap? Toch deel ik dit, omdat het feit dat ik momenteel in het buitenland verblijf, voor mij behoorlijk uniek is. Tot voor kort bracht ik mijn vakanties met mijn gezin steevast door in Nederland, of hooguit net over de grens.

(Tekst loopt door onder de foto)

Onze vakantiebestemming stond namelijk vijftien jaar lang volledig in het teken van onze hond Flitz, een prachtige Border Collie. We wilden hem geen urenlange autoritten aandoen en hem onderbrengen in een pension zorgde voor veel te veel stress. Vanaf het moment dat hij als puppy bij ons kwam, pasten we ons aan. Toen hij nog jong was, verbleven we steevast in onze bungalowtent. Later stapten we over op een vakantiehuisje, zodat we Flitz ook even kort met een gerust hart alleen konden laten als we eropuit moesten voor een boodschap.

In januari van dit jaar hebben we vanwege zijn ouderdom helaas afscheid van hem moeten nemen. Het regelen van de zomervakantie ging daardoor dit jaar gepaard met gemengde gevoelens. Gingen we voor het vertrouwde dicht bij huis, of voor een bestemming die al die jaren buiten ons bereik lag? We kozen voor de laatste optie, simpelweg omdat het nu kon.

Het zette me wel aan het denken. Een ingrijpende gebeurtenis of veranderende situatie trekt vaak een onzichtbare streep in de tijd. Er ontstaat een 'ervoor' en een 'erna'. Voor ons gezin is er een leven mét Flitz, en een leven ná Flitz. Hoe verdrietig zo'n verandering ook kan zijn, het biedt soms ook onverwacht de ruimte om een letterlijk en figuurlijk nieuwe horizon te verkennen. Ook Water Natuurlijk HDSR krijgt een andere horizon… 

Ik wens je een hele fijne, ontspannen herfst toe. Waar je horizon de rest van 2026 ook mag liggen.