Met alle plezier stel ik me aan je voor. Mijn naam is Tiny Arts. Je denkt dan wellicht: dan is er iets mis gegaan met de foto bij het profiel. Maar nee, in Brabant is het korte tijd ‘in’ geweest om de naam Tiny voor jongens en meisjes te gebruiken.
Ik ben een jongeman van 54 jaar. Geboren en getogen in Middelbeers, zowat opgegroeid aan de Grote Beerze. Maar ook al weer bijna 25 jaar woonachtig in de Bomenbuurt in het oude centrum van Tilburg.
Het grootste deel van mijn beroepsleven werkte ik als onderwijsassistent en praktijkdocent (ecologie) aan een lerarenopleiding biologie in Tilburg. Tegenwoordig ben ik senior adviseur ruimtelijke ontwikkeling in Bergen op Zoom. In die hoedanigheid ben ik betrokken bij enkele aansprekende projecten aan de Binnenschelde. De Binnenschelde zelf als recreatief en toeristisch gebied. Waterkwaliteit! Met een toekomstige jachthaven en een bekroonde gebiedsontwikkeling Bergse Haven. Ik ben in Bergen op Zoom adviseur op het gebied van water en ecologie.
Mijn jeugd bracht ik spelend door aan de Grote Beerze, de Stroom op z’n Beers. Bij mijn werk aan de lerarenopleiding was ik intensief betrokken bij de cursussen ecologie en aquatische ecologie. Jargon voor het natuurlijke planten- en dierenleven in en langs het water, in relatie met het landschap. In Midden-Brabant hebben de beken het landschap gevormd. Ik ben oud genoeg om te weten hoe dat landschap en die beken er ooit uit zagen en ik heb als tiener ook meegemaakt hoe omleidingskanalen gegraven werden om de functie bij de beken weg te halen. Normalisatie heette dat met de toenmalige kennis van zaken.
In mijn jeugd was het beekwater helder. Je kon overal op de zandige bodem kijken. Beekprikken (negenogers) kwamen overal voor. Tegelijk met de ‘normalisatie’ van de beken ging de kwaliteit van het water met grote stappen achteruit. Alle bijzondere soorten verdwenen en maakte plaats voor algemene, massaal voorkomende soorten. Ken je ze nog, beekjuffers, libellen met donkerblauwe vleugels? Gelukkig overleefden ze op enkele natuurlijke stukjes beek, zoals op landgoed De Baest.
Nu worden de beken gehermeanderd. We proberen ze weer te maken zoals ze er ooit uitzagen. Waterschap De Dommel heeft wat dat betreft enkele zeer aansprekende projecten. Bijvoorbeeld bij de Beerze bij de Spoordonkse watermolen, het overstromingsgebied bij de Logtse brug, Banisveld. De graafmachines zijn weer net vertrokken bij de Baest, ten zuiden van de A58.
Opnieuw worden de beken de dragende structuren van het landschap. Vanzelfsprekend trekken wild levende dieren op langs de waterlopen. Op die manier verbinden de beken de natuurgebieden. Ze zorgen dat de versnipperde natuur onderling verbonden wordt. We zijn weer goed op weg. Als bestuurder van Waterschap De Dommel wil ik me daar sterk voor maken. De keten is zo sterk als de zwakste schakel en er ontbreken nogal wat stukjes!
Nederland is dicht bevolkt en zeker Brabant verstedelijkt in een hoog tempo. Om er voor te zorgen dat we een leefbaar landje blijven, is het goed dat we compacter gaan wonen en werken. Uiteraard gebeurt dat in de steden, maar ook in de dorpen. In de dorpen wordt ook iedere vierkante meter benut. Dat merk je. Dat merk je ook als je in het weekend de benen wilt strekken. Het wordt al maar drukker in de natuurgebieden. We hebben behoefte om te onthaasten en natuur is daar bij uitstek geschikt voor.
De beken verbinden de natuurgebieden. Langs de beken mag weer natuur ontstaan. Er worden natuurontwikkelingsgebieden ingericht. Laat de burgers daar dan ook van profiteren! Bij Waterschap De Dommel wil ik me sterk maken voor een goede ontsluiting en toegankelijkheid van die gebieden. Als wij ons als gasten in die gebieden gedragen, moet het waterschap gastheer kunnen zijn.
In dit stukje tekst licht ik een paar – voor mij belangrijke – doelen toe. Vierkant sta ik achter de andere doelen van Water Natuurlijk, Waterschap De Dommel. Herken je je in mijn verhaal en in de doelen van Water Natuurlijk: stem dan op Tiny Arts, Lijst 4, nr. 2
